Manualidades de Nadal

Este ano para celebrarmos o Nadal organizamos un taller de manualidades. En 4º de ESO fixemos adornos decorando bólas para a árbore de Nadal e tamén decoración de frascos de distintas maneiras e botellas con motivos invernais. Foron manualidades sinxelas que calquera pode realizar e con custos baixos, mais que permiten entreterse e tamén adestrar a creatividade. Tamén permiten relaxarse e facer algo xuntos.

Velaí unha mostra dos resultados:

Excursión a León

Como actividade da 2ª avaliación organizada polo Seminario de relixión, levamos a cabo unha viaxe a León coa participación de todo o alumnado da materia do instituto. Visitamos a catedral, Cáritas e o Museo diocesano.

De primeiras, produciunos impresión o frío que ía en León, en contraste co tempo que quedaba en Quiroga. Demos un pequeno paseo a pé para irmos á catedral, onde fixemos unha visita coa axuda dunha audioguía. O día non era moi claro para podermos apreciar a beleza das vidreiras da catedral. Con todo parecéronnos impresionantes. A audioguía explicaba con claridade ao comezo, pero logo liábaste algo coas capelas laterais. Pareceunos moi interesante a explicación sobre o retablo do altar da catedral e tamén sobre os arranxos feitos no século XIX que impediron que a catedral se derrubase.

Cando saímos, fixemos algunhas fotos para recordar a viaxe.

Imaxe cedida por Lucía Fierro

Logo agardamos un pouco pola persoa que ía conducirnos ao roupeiro de Cáritas. Unha vez alí, explicáronnos como funcionaba e o labor que facían os voluntarios. Todo estaba colocado como nun comercio, organizado por idade, sexo, roupa de verán ou inverno...etc, Os usuarios podían levar o que precisasen, por un prezo simbólico (deixaron de dar roupa gratis ao comprobar que algunha xente tiraba no contedor o que non lle gustaba), pero cun límite (creo que seis prendas e cada certo tempo).

Logo fomos a outro local de Cáritas, un edificio antigo bastante próximo á catedral. Alí un voluntario de Cáritas explicounos o labor que facía a organización en prol da xente pobre, que non se limita a solucionar necesidades económicas inmediatas soamente, senón tamén a compañar a moitas persoas que na actualidade están excluídas socialmente. 

Logo fomos comer e pasar un tempo de lecer nun centro comercial. E pola tarde visitamos o museo.

O aproveitamento da actividade non foi unha marabilla, pois xa non había tan boa disposición como á mañá. Coas explicacións dunha guía, aprendemos sobre diversos aspectos da arte e a representación das Virxes, sobre os restos dunha catedral románica anterior á gótica actual, sobre unha pía en que se facía bautismo por inmersión  ou sobre outras curiosidades como un órgano do século XVI ou un armario mudéxar e tamén algúns códices moi antigos, un deles con notas musicais sen pentagramas e que aínda non foron descifradas.

Colgo algunhas fotos máis do que vimos nesta viaxe.

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY - SA (davidjimenezllanes)

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY - SA (GobLiN 86)

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY - SA (GobLiN 86)

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY - SA (GobLiN 86)

Animando ao uso do galego.

Recentemente publicouse un vídeo que recomenda accións sinxelas que cadaquén pode facer na súa vida cotiá para contribuír á mellora da situación do galego. Vouno colgar aquí e espero que sexa do voso interese.

Tamén quería facer un recordatorio ao grande escritor Xosé Neira Vilas, que acaba de falecer onte na súa casa de Gres (Vila de Cruces, Pontevedra) aos seus 87 anos. Onte escoiteino falar nun programa que deron na TVG e non puiden menos que lamentar non telo coñecido en persoa. Deixáronme engaiolada as súas palabras e a súa sabedoría, así como a súa fidelidade a Galicia e á lingua, que mantivo durante moitos anos de emigración fóra da Terra.
A nova da súa morte aparece nos principais xornais, onde se dá conta do seu forte impacto no mundo cultural galego. Podedes lela aquí. Especialmente interesante é o artigo de opinión de Carlos G. Reigosa en La voz de Galicia e o do presidente da Real Academia Galega, Xesús Alonso Montero.

Aínda sen enterrar a Neira Vilas, chéganos a nova do falecemento doutro gran intelectual galeguista, destacado sobre todo no eido do ensaio teolóxico, Xosé Chao Rego, outro "bo e xeneroso", como o anterior, que nos ensinou a amar Galiza e asentirnos orgullosos de termos unha cultura e unha lingua propias.

E para rematar, vou dar conta esta vez dunha nova alegre: deuse a coñecer o gañador do premio Blanco Amor deste ano, que recaeu no escritor Xavier Queipo.









mantivo a pesar dos longos anos que estivo na emigración en Buenos Aires e en Cuba.

En La voz de Galicia aparecen hoxe algúns interesantes artigos sobre el e tamén algún vídeo.

Sobre Manuel Mª e as Letras Galegas 2016

En xullo de 2015 a Real Academia Galega deu a coñecer quen ía ser o protagonista do Día das Letras Galegas no ano 2016.

 Nos xornais, todos eran a felicitarse pola elección de Manuel Mª, en contraste co sucedido o ano anterior (foi o nomeamento máis polémico que lembro). Isto pode verse en artigos de Sermos Galiza como o seguinte.

Creo que, en xeral, a xente respecta a este autor, coñece máis a súa obra e admíraa, grazas en parte a que moitos textos foron popularizados ao contar con versións musicais. 

Os que tivemos a sorte de coñecer o autor en vida sabemos que foi unha persoa afable, sinxela, pero tamén enérxica na defensa das súa ideas e coherente nas súas actuacións. É un home do pobo e que lle fala ao pobo, cunha linguaxe natural, simple e directa ás veces, mais noutras ocasións con linguaxe máis traballada e con notables acertos expresivos.

Un aspecto a salientar é o de ser un autor moi prolífico. Destaca sobre todo como poeta e cultivou as diferentes tendencias da poesía galega de posguerra: Escola da tebra, poesía paisaxística, poesía social e tamén poesía amorosa. Tamén escribiu varias obras teatrais.
Pertence á Xeración das Festas Minervais ou Xeración de 1950, caracterizada polos seguintes trazos:
- trátase de autores nacidos entre 1930 e 1940, polo que non viviron a guerra de maneira directa.
- participaron nos certames literarios da Universidade de Santiago chamados Festas Minervais.
- teñen formación universitaria e manifestan o seu compromiso político nacionalista uníndose a partidos políticos de esquerdas.
- mostran un forte compromiso coa lingua e manteñen unha práctica monolingüe en galego.

Algúns dos seus textos son xa emblemáticos como o adicado á "Terra Chá" (no que tenta captar a esencia da paisaxe da súa terra natal), que reproducimos:

 A Terra Chá somentes é:
un pobo aquí e outro acolá,
mil arbres, monte raso,
un ceo chumbo e tráxico
no que andan as aves a voar.
O resto é soedá.
(recentemente cantado por Uxía)

ou outro cantado por Fuxan os ventos: "Non canta na chá ninguén"

Para Manuel Mª é moi importante Galicia, e a súa esencia é o idioma, como afirma no poema "A Fala". A fala é "a chave coa que abrimos o mundo", algo máxico que nos permite entendelo e descifralo. A fala mostra quen somos realmente, retrátanos fielmente; nela conflúen o pasado, o presente e o futuro: o ronsel que deixaremos no mundo cando nos vaiamos. É un fermoso poema, aparentemente sinxelo, mais profundo, co que moitos nos sentimos identificados.

Podedes ler o texto e escoitar a versión de Roi Casal en Son de poetas ou no vídeo.

Estes días (maio) tamén saíu en Sermos Galiza un vídeo, en que alumnos de escolas de Nova Zelandia recitan este poema. Non diredes que non chegou lonxe! Só un pouquiño máis alá de Pedrafita!!!

Semana de Samaín de luxo

Hoxe, finalmente, puidemos gozar no Instituto coa música e coas latricadas de Sés. Supoño que a súa linguaxe rompedora impactaría bastante os rapaces. Esperemos que dea os seus froitos. Creo que as cabezas ben amobladas deberían ser os modelos a seguir pola xente nova.

Para lembrar este gran día e esta grande artista coruñesa, vou colgar un vídeo e tamén me gustaría reproducir a letra da súa canción "Non son fada nin princesa", que é das miñas preferidas.

Tamén se expuxeron no corredor as cabazas decoradas polo alumnado este ano. Volveu gañar o premio Adrián Álvarez, que se esmera neste tipo de traballos. A súa é a primeira.

O alumnado de 2º ESO escribiu contos de medo. Expoñeremos e colgaremos os mellores.

Poesía sobre paxaros

No pasado curso 2014-2015 traballamos en 1º de ESO a creatividade literaria na actividade chamada "Maio de Letras". Despois da falarmos das características da linguaxe poética, para celebrarmos o Día das Letras Galegas, propuxémoslle ao alumnado que fixese poemas breves dedicados a  paxaros.

Fixemos un mural que expuxemos no corredor do instituto. Vou colgar algúns dos resultados.

O pardal

Roubas trigo no poleiro

e millo na miña leira.

Pardal, ladrón do grao

que comprei o luns na feira.

Tes o niño nun furado

baixo da miña escaleira

con catro parrulos pelados,

que plumas nin a primeira.

Vas da parede ao tellado

e do tellado á figueira,

da figueira ao chan

e do chan á cerdeira.

Traballa, pardal, traballa,

coma a túa compañeira.

Saca eses polos adiante

para que túa dona te queira.

 David

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY -SA (Fedaro)

Cegoña da alta árbore,

branca e negra es.

Grandes ás para longas viaxes

ata chegar a esta verde paisaxe.

Niño fas en xaneiro 

e en agosto te vas.

Ti tes un gran peteiro

para aos cegoñinos fartar.

Cegoña da alta árbore,

branca e negra es.

Saúl

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY -SA (Kadellar)

O CORVO

Meu paxariño,

meu corviño,

que traes vestidiño

moi negriño. 

 Imaxe extraída da Wikipedia. CC - BY - SA (Drow)

Rubén López

O PAPAGAIO

forte e delgado

voa pola pradeira.

O papagaio,

forte e delgado.

Ariadna

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY (Flickr upload)

A CEGOÑA

No alto, vixiante,

está a cegoña pensante.

Vén desde lonxe

a terra de camiñantes.

 A cegoña, no alto,

failles compaña no campo.

Ten o seu niño 

a carón do río.

No espello da auga

vese a cegoña branca.

Carlos

Tamén colgo un meu sobre o paporrubio, en lembranza do que nos fai compaña cando imos á casa da aldea, voando a carón da cociña e pousándose nas árbores á nosa vista.

De póla en póla

vai pola eira.

Voa e revoa

sobre a pradeira.

De pronto pousa

nunha cancela

ou busca inquedo

a compañeira.

Fixo o seu niño

nunha maceira.

Cría os poliños;

fai a súa xeira.

Imaxe extraída da Wikipedia: CC - BY - SA (PierreSelim)

Receitas saudábeis

Mirando en Internet hoxe atopei unhas receitas interesantes deste tempo de outono. Vou propoñervos algunhas, a ver se espertan as vosas ganas de experimentar na cociña. Así poderedes tirar partido dos froitos e da fartura das hortas nesta época do ano.

A/ A primeira é un prato de culler: Potaxe de polo con garavanzos ao pemento.

Precisaredes os seguintes ingredientes:

4 contramuslos de polo sen óso

200 g de garavanzos cocidos

1/2 pemento vermello

1/2 pemento verde

1 ceboliña

1 dente de allo

un pouco pemento doce e tamén algún picante

un pouco comiño moído (ao gusto)

4 culleradas de tomate pelado e picado

1 vaso de caldo ou auga, sal 

3 ou 4 follas de acelga ou unhas poucas espinacas

1/2 vaso de nata

un pouco de pementa negra moída

un pouco aceite de oliva virxe

A preparación é como segue:

Retirades a graxa e a pel ao polo e picádelo en anacos pequenos. A seguir limpades a cebola e picádela; limpades os pementos e cortádelos e tamén o dente de allo.

Logo poñedes nunha cazola un pouco aceite de oliva virxe a quentar. Salpimentades o polo e refogádelo nel durante uns cinco minutos e retirádelo. No mesmo aceite, pasades un pouco a cebola, e uns minutos despois engadídeslle o allo picado e despois os pementos e pochades todo a lume lento durante uns 10 minutos. Engadides o tomate e logo o pemento doce e o picante e remexedes. Pasades un pouco isto e engadides o polo, botades os garavanzos cocidos e cubrides todo con auga ou caldo e salgades. Levades a ebulición e logo baixádeslle o lume e deixádelo facer a lume lento durante uns 20 minutos. Incorporades entón as follas de acelga ou as espinacas cortadas a man e deixades cocer 10 minutos máis. Finalmente engadides a nata, removedes e deixades repousar 5 minutos antes de servir.

É un prato suculento e moi completo, apropiado para os primeiros fríos que van ir chegando, ademais de doado de facer. Se o facedes cocendo vós os garavanzos, cocédeos sós primeiro (deixándoos enteiros) e logo mesturádeos co resto dos ingredientes, como indica a receita.

Foto extraída de directoalpaladar.com

B/ Se o que vos apetece é unha sobremesa de outono, propóñovos facer mazás en masa follada.

Os ingredientes para catro persoas son:

 un anaco de masa follada (un paquete dos que venden no super), 4 mazás (mellor reinetas), 200 g de crema pasteleira, 80 g de azucre, 40 g de manteiga

Para a crema pasteleira: 250 ml de leite, 1 xema de ovo, 1 pel de limón, 1/2 vaíña de vainilla, 60 g de azucre, 20 g de maicena

A preparación é como segue:

Poñemos o leite a ferver nun cazo coa vainilla e o limón. Á parte mesturamos a xema, a maicena e o azucre.

Cando o leite estea quente, engadimos pouco a pouco a mestura e remexemos sen parar ata que espese. Logo deixámola enfriar recuberta de papel film.

Estiramos a masa follada e cortamos en catro partes. No medio de cada unha poñemos dúas culleradas de crema pasteleira e enriba a mazá, pelada e sen carozo. Engadimos o azucre e a manteiga e pechamos a masa enriba da mazá e poñémoslle un sombreiro (un anaco de masa circular enriba). Pintamos con ovo e metemos ao forno a 190º durante uns 30 minutos, ata que estean douradas. Servir algo quente.

A pinta é inmellorable! Animádevos e facédea. Sen dúbida vaivos gustar!

Foto extraída de directoalpaladar.com