Mostrando entradas con la etiqueta entroido. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta entroido. Mostrar todas las entradas

viernes, 27 de febrero de 2015

Compoñendo coplas de entroido

Este ano traballamos a caricatura en 3ª de ESO, partindo do texto de V. Risco da descrición de don Celidonio. Logo redactaron algunhas caricaturas sobre personaxes de actualidade. Yuri pintou unha caricatura de Pujol e eu redactei un texto relacionado con ela.
Podedes lelo:

Éche un home pequeniño;
visto desde atrás 
parece un meniño 
de doce anos non máis.

E se pon chistera
parece un calquera
mais a ti quen che dera
o farroco que el leva.

Viaxa a Suíza;
seica porta visa
e nos Pireneos
soe descansar.

Se algo lle preguntan
coa súa voz dispara
e coa cara dura
as críticas acala.

Gústanlle os honores,
gasta moito en flores
para a Ferrusola
contentar.

Eles fixeron un trato:
- Imos o mundo poboar;
aos nosos filliños da alma
nada lles pode faltar.

Paseando en Ferrari,
tamén en Jaguar,
que eles non son xente
como os demais!
Que eles non son xente
nada nada vulgar!!!

Tamén compuxen outra sobre o "amor ao diñeiro", moi de moda nos últimos tempos. Ata protagonizou no xornal "La Voz de Galicia" a viñeta do Día dos namorados.
Velaí a tedes:

A que sabe o diñeiro?
Gústalle a todo larpeiro;
sabe mellor que a cachucha 
e o chourizo ceboleiro.

Gustáballe a Zapatero.
 Subía os emolumentos
que de xeito vitalicio
pagan todos os seus vicios.

Dáse agora o paradoxo
de que un que Fraile lle chaman
gastaba millóns de euros
facendo o tranvía a Parla. (*)

Outrosí en Andalucía
o pelo ben lles lucía;
con tantos cursos pantasma
ían todos de parranda.

Por iso non nos estraña,
chamándose Monedero,
que o gusto polo diñeiro
o leve ao vertedeiro.(**)

E se de Wert imos falando
vemos que a todos "regala"
másteres dun bo pico de euros
polo que era unha ganga.

Con estes políticos
imos todos aforrar; 
eles levan o diñeiro
e nós imos traballar!


* Fraile foi obrigado a dimitir polo sobrecusto da construción do tranvía a Parla (Madrid)
** Monedero foi noticia por problemas con Facenda polos cartos percibidos do goberno de Venezuela (non sabemos como rematará a cousa!)


sábado, 14 de febrero de 2015

Sobre as mázcaras e o entroido

En moitos lugares estanse a revitalizar as tradicións do entroido galego. Isto permítenos descubrir a súa beleza e grandiosidade. O entroido galego conta con tradicións e figuras propias e características. Na festa a participación comunitaria é unha clave relevante. Abunda a diversión, subvértense todo tipo de normas, é frecuente a sátira e a burla e o pobo mostra a súa creatividade.
Buscando información sobre o tema, atopei un blog interesante: o da Sociedade Galega de Antropoloxía, que está a investigar sobre esta festa, dando a coñecer a nosa cultura ao resto de España e tamén no exterior.

Na publicación EnComún podemos ler que o Entroido Ribeirao estará presente en Lisboa nun encontro sobre entroidos ancestrais de Europa.

En La Voz de Galicia do 1 de Febreiro de 2015 podemos observar a espectacularidade dalgunhas tradicións que seguen manténdose actualmente, como o Colgamento do Meco en Xinzo de Limia.

Manter as tradicións e a cultura propia ten ademais un valor económico: no sur de Ourense, a hostelería obtén importantes beneficios durante estas datas grazas á chegada de visitantes.



Os felos de Maceda foron considerados por primeira vez este ano como entroido de Interese Turístico Galego.




Todas as imaxes foron extraídas de La Voz de Galicia.


Ademais, este ano, tivemos oportunidade de ver ao alumnado de Bacharelato mentres botaba unhas carreiriñas perseguido e tisnado polo oso de Salcedo e os seus criados. Aí vos deixo un vídeo.




Entroido

Para celebrar o Entroido o alumnado de 1º de ESO elaborou o compadre con roupas vellas, xornais, medias, cartón... Colocámolo na entrada do centro o día dos Compadres (xoves 5 de Febreiro). Bautizámolo co nome de Xan.






Para o xoves de Comadres fixemos o mesmo coa comadre, á que lle puxemos o nome de Carmucha. Os dous quedaban agardando para iren ás festas. Esperamos que as disfruten coma todos vós.



Ademais, o alumnado de 1º de ESO, fixo traballos sobre os entroidos tradicionais. En 3º de ESO, traballamos a caricatura literaria sobre personaxes de actualidade.





sábado, 8 de marzo de 2014

Coplas de entroido I.

O 28 de Febreiro houbo no instituto actividades de entroido. Bailaron os rapaces; os bailes e coreografías foron variados e vistosos. Recitaron coplas de entroido e contaron un conto (alumnado de 3º de ESO). Tamén houbo concurso de disfraces.
Degustamos doces destas datas que elaboraron as nais do alumnado de 4º de ESO.
Velaí unha das coplas, feita por Sandra, Andrea, Judith, Brenda e Sabela, de 3º.

Carnaval, carnavaliño,
hai festa no muíño;
veñen todos, ata o gato,
para pasar un bo rato.

Que vén o carnaval, 
todos queren cantar;
coas mans na cabeza, 
corremos a bailar.

Os disfraces son moi grandes,
son máis grandes ca os Andes,
de cores e deslumbrantes,
non coma os que había antes.

Vestirme de piruleta,
de zombie ou de chaqueta;
como imos gozar
neste máxico carnaval.

Vístete do que queiras,
como se vas de quenlla;
o que conta é saltar,
e un bo rato pasar.

Xogos para os nenos,
que ben o pasaremos,
comendo a merenda;
a ver quen acaba de primeira.

Poñemos antefaces,
con bonitos disfraces.
Doeranos a barriguiña
de comer tanta filloíña.

No carnaval hai flores
para comer na cea.
Non podemos parar,
que moi boas están.

Os nenos no carnaval,
divírtense que dá gusto.
O único motivo que hai
é que andan ao lusco fusco.

Tomade un pouco de fariña,
para facer unha orelliña.
Quero que chegue o carnaval,
para facer un gran festival.

Velaí a bandexa de doces realizada por 4º e outros postres tradicionais do Entroido.



viernes, 28 de febrero de 2014

Entroido no IES de Quiroga.

A orixe deste termo é o latín INTROITUM ("entrada"). Tamén recibe o nome de Carnaval, do latín CARNE VALE ("adeus a carne"). O mesmo sentido teñen as Carnestolendas.
Trátase, xa que logo, dunha festa popular de benvida á primavera e despedida do inverno e é unha época de carne en varios sentidos..., antes do período de abstinencia da Coresma, que comeza no día do mércores de cinza.
As orixes desta celebración que se estende por toda Europa son ancestrais e trátase dunha celebración de orixes pagás que logo incorporou elementos cristiáns.
O entroido caracterízase por ser unha festa popular onde todos participan, onde se rompen barreiras entre clases sociais, o mundo ponse ao revés, pódese cambiar de identidade, de sexo, desaparecen os prexuíxos e distincións... é tempo de excesos e de xolda. Pódese comer e beber ao límite, rirse do máis sagrado ou facer cousas que non se farían habitualmente, ás veces amparándose no anonimato que proporcionan as máscaras.
As celebracións comezaban co domingo fareleiro. Mozos e mozas corrían o entroido perseguíndose e manchándose con borralla (cinsa), farelos (casca do gran que se separa da fariña) ou fariña. Tamén se chama domingo borrallento ou das trapalladas.
Seguía os xoves de compadres: as mozas fan bonecos que representan homes e tratan de queimalos, mentres os mozos tentan roubárllelos.
Domingo corredoiro ou olleiro: lánzanse formigas e fariña (Laza) ou olas (Xinzo). O xogo consiste en pasar olas duns a outros. O que a deixe caer ten que pagar unha rolda de viño para todos.
Xoves de comadres: os homes fan bonecos que representan mulleres. Elas tentan roubalos.
Domingo de entroido: festa coa a familia e entroido (abunda a carne de porco: cachola, lacón, dente, soá, chourizos, grelos... e de sobremesa filloas, orellas e outros doces).
Martes de entroido: comida coa familia, celebración dos "testamentos" (coplas nas que se recollían os acontecementos destacados do ano) e enterro ou queima do entroido. Isto significa que rematou o carnaval.
Mércores de cinza: en moitas vilas celébrase o enterro da sardiña.
Os disfraces de carnaval foron dende sempre moi variados no mundo rural. Estes caracterizábanse por ser feitos con medios modestos, utilizando elementos que atopaban no propio entorno, pero moi creativos. Era frecuente que os homes se vestisen de mulleres e ó revés, que fosen vestidos de curas ou de monxas, ou simplemente poñían a roupa do revés para simbolizar a inversión do carnaval. Usaban roupas vellas, palla ou pólas de árbores, sombreiros de palla, cornos e peles de animais... A cara pintábana con sarrio ou, simplemente cubríana cunhas medias de muller.
Xunto a estas máscaras sinxelas perviven aínda hoxe disfraces máis ricos e vistosos. Os máis coñecidos son: os peliqueiros de Laza, os cigarróns de Verín, as pantallas de Xinzo de Limia, os xenerais do Ulla, os boteiros e foliós de Viana do Bolo, as pitas de Eiroás en Ourense, os merdeiros en Vigo, o oso de Salceda en Póboa do Brollón, os volantes de chantada, os vergalleiros de Sarreaus.
O entroido invítanos a gozar do espertar da vida despois do inverno (a hibernación do oso) celebrándoo coa familia e os colegas en fraternidade e boa compañía.
En Quiroga, como noutras zonas do sur de Lugo, recuperouse a tradición de facer os compadres e as comadres.


jueves, 27 de febrero de 2014

27 de Febreiro en Quiroga.

Os quirogueses mostran a súa creatividade enchendo a rúa principal de compadres e de comadres, ante o asombro dos viandantes que veñen á feira.